تازه های رباتیکی !

[parisa asgharzadeh]

دبستانهای کره جنوبی از معلم هایی غیر عادی برای تدریس زبان به دانش آموزان استفاده می کنند، معلم هایی پلاستیکی و مملو از مدارهای الکترونیکی که با اتصال به یک معلم در نقطه ای دیگر از جهان به دانش آموزان انگلیسی درس می دهد.
به گزارش خبرگزاری مهر، کره جنوبی در حال تبدیل شدن به یکی از متفاوت ترین کشورهای جهان است، با داشتن چنان سرعت پهنای باند و پیشرفت در زمینه های علمی و تکنولوژیکی متفاوت حتی کلاسهای درسی نیز در این کشور رنگ و بویی دیگر به خود گرفته اند.


در یک کلاس درس معمولی در کره جنوبی، دانش آموزان پشت نیمکتهای خود مشغول مطالعه هستند و معلم نیز در حال اعلام کردن دستور العمل ها است اما بر خلاف معلمهایی که در ذهن دارید، معلم این کلاس از پلاستیک و مدارهای الکتریکی و رایانه ای ساخته شده است. این یک فیلم علمی تخیلی نیست این یک کلاس زبان انگلیسی در شهر ساحلی ماسان در کره جنوبی است که تدریس در آن به عهده رباتی به نام Engkey گذاشته شده است.


دانش آموزان دو دبستان کره جنوبی به منظور عملی شدن بخشی از پروژه ای آزمایشی که توسط دولت کره جنوبی آغاز شده، با معلمانی رباتیک سر و کار داشته و از آنها زبان می آموزند.


در کره جنوبی مملو از تکنولوژی، ربات ها خدمات آموزشی متعددی ارائه می کنند و دولت نیز در تلاش است برنامه تدریس ربات ها یا R-Learning را هرچه بیشتر توسعه دهد به گفته "مان-تیک چوی" از مهندسان ارشد تحقیقاتی در موسسه علوم و تکنولوژی کره جنوبی، ارزیابی های دولت این کشور نشان داده که سیستمهای آموزشی رباتیک در بالابردن علاقه و ایجاد انگیزه آموختن زبان انگلیسی و بهبود دادن مهارتهای زبان انگلیسی در دانش آموزان بسیار تأثیر گذارند.


بر همین اساس قرار است تا پایان سال جاری حدود 36 دستگاه معلم رباتیک Engkey در 18 دبستان شهر "دیگو" ی کره جنوبی به منظور آموزش زبان انگلیسی به دانش آموزان به کار گرفته شوند.


Engkey به یک معلم غیر رباتیک در خارج از کلاس اتصال داشته و توسط وی از راه دور کنترل می شود، به شکلی که صورت او بر روی نمایشگر ربات دیده می شود. در واقع این ربات می تواند دانش آموزان را به معلمانی متصل کند که در نقاطی به دور دستی استرالیا باشند.


در کنار محبوبیت بیش از اندازه در میان کودکان، ربات های تدریس از راه دور می توانند در جبران کمبود نیروی معلم خبره و محلی انگلیسی زبان به کره جنوبی کمک کند. ربات ها در کره جنوبی جایگزین معلمهای واقعی نشده اند، بلکه تنها به عنوان دستیار به آنها کمک می کنند.


نوعی دیگر از Engkey که رابط میان معلم و دانش آموزان به شمار نمی رود، با استفاده از تکنولوژی شناخت صوت به دانش آموزان کمک می کند تا تلفظ و مکالمه انگلیسی را تمرین کنند. این ربات تنها نوع رباتی نیست که در مدرسه ها به آموزش کودکان می پردازد.



Genibo نام سگ رباتیکی است که در پیش دبستانی در شهر دیژئون به معلم در آموزش دادن به کودکان کمک می کند. این ربات با استفاده از برنامه تشخیص چهره از کودکان درباره حالات روحی آنها سئوال می کند، این ربات که در اصل به عنوان یک حیوان خانگی رباتیک ساخته شده بود، برای آموزش دادن حرکات موزون و ژیمناستیک به کودکان دوباره برنامه ریزی شده است.


بر اساس گزارش سی ان ان، کره جنوبی در نظر دارد 830 دستگاه از این نوع ربات را تا پایان امسال در پیش دبستانی ها به کار بگیرد و در برنامه ای بزرگتر تمامی مهدکودکهای کشور کره تا پایان سال 2013 به این ربات تجهیز خواهند شد. به گفته "چوی" به دلیل وجود محدودیتهای تکنولوژیکی در سیستم ربات ها، این ساخته های هوشمند نمی توانند در حال حاضر جایگزین انسانها شوند و گمان نمی رود هرگز از چنین قابلیتی برخوردار شوند.

[Evil Nemesis]

صبحانه یکی از وعده های اصلی غذایی است،در برخی اوقات درست کردن یک صبحانه مقوی مثل:تخم مرغ،تست،پنکیک و… وقت گیر است.


اما Miguel Valenzuela مخترع برای این مشکل یک راه حل جدید یافته است،او ربات Pancake Bot اختراع کرده که علاوه بر درست کردن پنکیک آن را به هر شکلی که شما میخواهید درست میکند.


ویژگی جالب دیگر ربات Pancake Bot این است که ۹۹% از قطعات لگو ، و ۱% از ظرف سس گوجه ساخته شده است!





Valenzuela جزییات تکنیکی برای ساخت این ربات بکار برده است برای مثال او از یک پمپ پنوماتیک و هوای فشرده برای پخش کردن خمیر استفاده کرده است همچنین پخش کردن خیمر مایع به وسیله مختصات از قبل برنامه ریزی شده است و از این طریق ربات میتواند شکل های مختلف درست کند.

منبع:Geek

[Evil Nemesis]

دو تئوری عمده در مورد پرواز جانداران نخستین وجود دارد، بر اساس یکی از آنها نخستین جاندارنی که پرواز کردند، آنهایی بودند که از درخت‌ها بالا می‌رفتند و بر روی آنها زندگی می‌کردند، این جانداران در سیر تکامل دارای بال‌های ابتدایی شدند که به آنها اجازه پریدن و سر خوردن روی هوا Glide می‌داد.

اما بر اساس تئوری دوم، جانداران نخستینی که روی زمین بودند برای اینکه نیاز داشتند از روی موانع سر راهشان بپردند، به تدریج تکامل پیدا کردند و پرنده شدند.
کدام یک از این تئوری‌ها درست است؟

دو مهندس داشگاه کالیفرنیا، با تغییراتی در یک روبات ۲۶ گرمی شش پا به نام DASH، آن را به بال‌هایی مجهز کردند. سپس روی این روبات آزمایش کردند و متوجه شدند وقتی روبات بالدار می‌خواهد از روی زمین بلند شود، بال تنها ۹۰ درصد بر سرعت حرکت آن می‌افزاید که برای پرواز کافی نیست، اما وقتی روبات را از روی یک ارتفاع سر دادند، حتی اگر بال‌های تنظیم هم نبودند، روبات تا مصافت قابل توجهی توانست پرواز کند.



این آزمایش نشان می‌دهد که چگونه روبات‌هایی که با الهام از طبیعت ساخته شده‌اند، می‌توانند به سؤالات ما در مورد نحوه تکامل حیات پاسخ بدهند.

Evil Nemesis : "این روبات خیلی باحاله ، فیلم اون رو می‌تونید در منبع این مقاله ببینید!
همچنین میتونید اینجا کلیک کنید!!"

[Evil Nemesis]

تا کنون ربات های انسان نمای زیادی ساخته شده که می توانند روی دو پای خود ایستاده و حتی راه بروند. اما رباتی که در تصویر مشاهده می کنید primer-v2 نام دارد. این یکی جزو دسته ربات های ورزشکار به حساب می آید و گونه از ربات های انسان نما است که می تواند دوچرخه سواری کند.

دکتر Guero محققی از دانشگاه اوساکا، در یک کار گروهی با محققین دانشگاه بوستون موفق به طراحی این ربات دوچرخه سوار شده است. این ربات به راحتی می تواند بر روی دوچرخه خودش بنشیند و با حفظ تعادل بدون آنکه تلو تلو بخورد، در مسیری تعیین شده با سرعت 10 کیلومتر بر ساعت حرکت کند. کنترل سرعت و حفظ تعادل آن علاوه بر ژیروسکوپ داخلی آن توسط یک کنترل کننده خارجی نیز امکان پذیر است.

دوچرخه این ربات فاقد ترمز است و او برای متوقف کردن از دو پای خود استفاده می کند. این ربات صرفا برای عملی کردن بحث تعادل و حرکت ربات ها طراحی شده و هنوز نمی توانیم مطمئن باشیم که بتواند در مسابقه های دوچرخه سواری در آینده به رقابت با انسان بپردازند!

حفظ تعادل برای ما انسان ها به نظر ساده می آید اما واقعیت این است که فرایند بسیار پیچیده ای است که ربات ها هنوز در آن مشکلات زیادی دارند اما با سرعت مشغول آموختن آن هستند و باید منتظر باشیم و ببینیم چه زمانی ربات های انسان نما می توانند از نظر حفظ تعادل به پای انسان برسند.

منبع

[parisa asgharzadeh]

محققان ایرانی میکروسکوپ رباتیک ساختند


محققان جوان کشور موفق شدند نوعی میکروسکوپ رباتیک بسازند که با از میان برداشتن بسیاری از محدودیت‌های میکروسکوپ‌های کنونی دروازه جدیدی را بسوی بررسی سلول‌ها و میکرواورگانیسم‌ها می‌گشاید.
علی دابویی مجری این طرح به خبرنگار ایرنا گفت: این دستگاه که روبوسکوپ نام دارد، می‌تواند نمونه را به صورت میکرومتری حرکت دهد و دیگر نیازی به استفاده از دست که خطای زیادی دارد نخواهد بود.
برگزیده دهمین جشنواره جوان خوارزمی افزود: بر خلاف میکروسکوپ‌های کنونی که فقط یک یا دو نفر می‌توانند نمونه زیر دستگاه را مشاهده کنند، این روبوسکوپ با بهره مندی از یک سیستم تصویر برداری خاص می‌تواند تصویر نمونه را از طریق ویدیو پروجکشن، تلویزیون و رایانه پخش کند.
دانشجوی کارشناسی برق دانشگاه صنعتی بابل با اشاره به اینکه شرکت‌های سازنده میکروسکوپ کمتر از ۱۰ فیلتر رنگی سخت افزاری در اختیار کاربر قرار می‌دهند، اظهار داشت: با استفاده از یک نرم افزار خاص بر روی روبوسکوپ می توان تا ۱۰ میلیون فیلتر رنگی را بر روی این میکروسکوپ جدید پیاده کرد دابویی تنظیم خودکار، شفافیت بالا، قابلیت طبقه بندی و دسته بندی اطلاعات، قابلیت فیلم برداری و عکس برداری را از دیگر امکانات روبوسکوپ عنوان کرد.
به گفته وی همچنین می‌توان با استفاده از این میکروسکوپ رباتیک مساحت یک سلول و تعداد سلول‌های بافت مورد نظر را نیز محاسبه کرد.
این پژوهشگر اظهار داشت: لام هموسیتومتر که یک قطعه سخت افزاری در میکروسکوپ‌های معمولی است در روبوسکوپ شبیه‌سازی نرم افزاری شده است .
دابویی تاکید کرد: روبوسکوپ که اکنون در مرحله آزمایشگاهی است بعنوان یک ابزار آموزشی و تحقیقاتی برای نظام آموزشی کشور در مدارس، دانشگاه‌ها و تمامی مکانهایی که از میکروسکوپ استفاده می‌کنند طراحی شده است.
این روبوسکوپ در دومین نمایشگاه ملی نوآوری و شکوفایی که از ۱۹ تا ۲۱ بهمن ماه در مصلی بزرگ امام خمینی برپا بود، عرضه شد.

[parisa asgharzadeh]

خبرگزاری آریا - طی این هفته در همایش بین المللی "ربات های سیار 2010" که در مرکز مسکو برگزار شد، شگفت انگیزترین ربات های روی زمین جمع شدند. این همایش توسط وزارت تحصیلات و علوم فدراسیون روسیه برگزار شد. به گزارش آریا، در اینجا با 15 ربات منحصر بفرد که قابلیت جایگزین سازی انسان را دارند آشنا می شوید:


ربات فضانورد


در ماه سپتامبر 2010 اولین ربات فضانورد انجام وظیفه در شاتل دیسکاوری را آغاز کرد. این ربات می تواند بارهایی با وزن بیش از 9 کیلوگرم را بلند کند، نیازی به لباس فضانوردی ندارد و می تواند بسیاری از کارهایی که انسان های فضانورد انجام می دهند را انجام دهد.


ربات خانه دار


ربات کره ای Mahru-Z می تواند خانه را مرتب کند، لباس ها را در ماشین لباسشویی بریزد، پیتزا را در میکروویو گرم کند و آن را برای صاحب خود بیاورد.


ربات شطرنج باز


سال گذشته دانشمندان روسی رباتی شطرنج باز اختراع کردند. این ربات مستقلانه مهره ها را روی صفحه شطرنج الکتریک تکان می دهد و تا کنون چند قهرمان بزرگ را شکست داده است. سازنده این ربات معتقد است که باید آن را تکمیل تر کند تا بتواند حرف بزند و ظرف نیز بشوید. فعلاً این ربات می تواند همزمان با سه نفر بازی کند و بطور بی پایان نیز با خود بازی کند.


ربات چمدان


مخترعین روسی اعلام کردند که سال آینده ربات چمدان برای فروش وارد باز می شود. این ربات بطور خودکار دنبال صاحبش که کارت علامت دهنده را دارد، راه می رود، می تواند در مقابل پله توقف کند و در سطوح سراشیبی سرعتش را کم کند. شارژ باتری این ربات برای 2 ساعت کافی است.


ربات نوزاد


ژاپنی ها به زوج های جوان پیشنهاد می دهند قبل از بچه دار شدن ربات نوزاد Yotaro را امتحان کنند. این ربات تمام سختی های یک کودک را برای آنان به نمایش می گذارد، عواطف خود را نشان می دهد و می تواند گریه کند.


ربات پرستار


در بیمارستان های ژاپن ربات های پرستار کار می کنند، در آینده آنها خواهند توانست بیماران را روی دست حمل کنند. این ربات ها با وزن 180 کیلوگرم نسبت به صدا واکنش نشان می دهند و می توانند چهره ها را از هم تشخیص دهند.


ربات بیمار


ربات های بیمار می توانند برای تمرین، مثلاً برای دندانپزشکان تازه کار استفاده شوند. ربات هاناکو شبیه انسان است و زمانی که تازه کاران دندانش را معالجه می کنند، نشان می دهد که دردش می آید، چشمانش را می فشرد و آب دهانش سرازیر می شود. علاوه بر این می گوید: دردم می آید. این ربات چند جمله دیگر نیز بلد است.


ربات های بهدار


ربات های AUE (autonomous underwater explorers) می توانند باهم وارد اعماق آب شوند و از وضعیت آب، جریان آن، فشار و آلودگی اطلاعات بیاورند.


ربات مانکن


ربات ژاپنی مانکن به نام HRP-4C با قد 158 سانتیمتر و وزن 43 کیلوگرم می تواند به زیبایی راه برود، ژست های مختلف بگیرد و عواطفی مختلف را نشان دهد.


ربات معلم


در یکی از مدارس ژاپن چند سال است ربات معلم با موفقیت درس می دهد. این ربات به زبان های مختلف تسلط دارد و می تواند تکلیف شب داده و ابراز احساسات کند.


ربات بوشناس


ربات Ubiko می تواند بودی دود و خاکستر را حس کند، سپس این ربات به سیستم حفاظتی علامت می دهد و تدابیری برای جلوگیری از آتش سوزی اتخاذ می شوند. ربات دیگری نیز وجود دارد که با استفاده از اشعه مادون قرمز ترکیب شیمیایی مواد، تازه بودن و ترکیب آن را مشخص می کند.


ربات دستیار در آشپزخانه


اولین ربات آشپز سال 2006 در چین ساخته شد. مدل AIC-AI انواع مختلف غذاهای چینی را می پخت. همچنین Robo Waiter 1 نیز در رستوران هنگ کنگ بعنوان گارسون کار می کرد.


ربات احساساتی


ربات شبه انسان می تواند شگفتی، خوشحالی، غم، هیجان و بی علاقگی را نشان دهد.این ربات با دریافت تغییرات صورت انسان توسط دوربین خود، آنها را درک کرده و واکنشی مناسب نشان می دهد. قرار است در آینده از این ربات بعنوان پرستار خانه استفاده شود.


ربات نقاش


ربات سوئیسی Salvador DaBot سیبیل دارد و کلاهی همانند کلاه هنرمندان بر سر می گذارد. این ربات اول عکس افراد را می گیرد، سپس طبق الگوریتمی ویژه چهره فرد را نقاشی می کند. ضمن کار این ربات ارتباط هم برقرار می کند.


ربات مست


در استرالیا سال 2004 ربات الکلی ساختند. این ربات که Bar Bot نام دارد، در بار می نشیند و بدنبال "قربانی" می گردد. بمحض اینکه کنجکاوی کسی را برانگیزد، از او سکه می خواهد، وقتی پول کافی را جمع کرد، شروع به چرخیدن می کند و می گوید: "لطفاً آبجو دهید"، بارمن یک بطری آبجو به دست ربات می دهد که در پاسخ می گوید: "خیلی ممنونم" و به آرامی آبجو را در دهان خود می ریزد. سپس بطری آبجو را روی زمین می اندازد و از نو کارش را آغاز می کند.

[Evil Nemesis]

مهاجرت بسیاری از روستاییان به شهرها پدیده‌ای است که به‌ویژه در دهه‌های اخیر گریبانگیر باغداری و زراعت در کشور شده است.
در نتیجه این مهاجرت‌های بی‌رویه، نیروی کار در زمین‌های کشاورزی و باغ‌های میوه و صیفی‌جات بسیار کاهش یافته تاجایی که امروزه بیشتر از آنکه در بازارهای داخلی از محصولات بومی کشور استفاده شود، از محصولات وارداتی کشورهای همسایه و سایر کشورهای جهان استفاده می‌شود؛ جالب اینکه در برخی از شهرهایی که به تولید محصولات کشاورزی و میوه‌ای شهره هستند از محصولات خارجی مشابه استفاده می‌شود. به‌عنوان مثال در مغازه‌های لاهیجان که مرکز کشت چای ایران است، امروزه کمتر چای لاهیجان یافت می‌شود و بیشتر چای خارجی به فروش می‌رسد. ‌
برای حل مشکل راندمان کشاورزی در مناطق روستایی چه می‌شود کرد؟ یک راه حل این است که امکانات در روستاها ارتقا یابد تا طی چندین سال و به‌تدریج مهاجرت معکوس از شهرها به روستاها انجام گیرد. راه حل دیگر نیز مکانیزه کردن کشاورزی و حتی استفاده از روبات در مزارع و باغ‌ها به‌منظور جبران کاستی‌ها در زمینه نیروی انسانی است. علاوه بر این با توجه به اینکه برداشت محصولات میوه‌ای و گلخانه‌ای نیازمند نیروی زیاد است محققان از هم‌اکنون در حال انجام مطالعات و تحقیقات جهت استفاده از روبات در باغ‌ها و گلخانه‌ها و مزارع کشاورزی هستند. تصورش را بکنید روزی روبات‌های مجهز به بازوهای روباتیک بزرگ و کوچک به‌جای انسان‌های سختکوش امروزی در باغات و گلخانه‌ها و مزارع کشور به کار بپردازند.
همان‌طور که ماشین‌های مخصوص دروی خودکار موجب متحول شدن صنعت تولید غلات شدند، روبات‌ها نیز به‌زودی صنعت باغداری را دچار دگرگونی و پیشرفت همه جانبه خواهند کرد. امروزه، پژوهشگران و مبتکران در حال کار روی روبات‌هایی هستند که با بازوهای روباتیک بزرگ و کوچک خود می‌توانند تقریبا هر کاری انجام دهند.ژاپنی‌ها یک روبات مخصوص برنجکاری طراحی کرده‌اند که قادر است مانند یک برنجکار ماهر و با تجربه تمامی عملیات و مراحل کاشت، داشت و برداشت برنج را به بهترین نحو انجام دهد. مؤسسه فناوری دانشگاه ماساچوست (MIT) در حال طراحی و ساخت روبات کوچکی است که می‌تواند در محیط گلخانه، تمام مراحل کاشت و برداشت انواع بوته‌ها را به‌صورت کاملا خودکار و برنامه‌ریزی‌شده و بدون دخالت انسان انجام دهد.
با این همه باید دانست که خودکار‌سازی‌ صنعت باغداری با موانع و محدودیت‌های خاصی روبه‌رو است. شرایط آب و هوایی متغیر، وجود عوامل بیرونی پیش‌بینی نشده مانند حیوانات و آفت‌های بزرگ، متفاوت بودن اندازه میوه‌ها، قرار گرفتن میوه‌ها بین شاخ و برگ درختان و بسیاری از عوامل پیش‌بینی نشده و متغیر دیگر موجب می‌شود تا به‌کارگیری روبات‌ها در باغ‌ها و جالیزها خالی از اشکال و محدودیت نباشد. با این حال، دانشمندان امیدوارند که بتوانند با اختراع حسگرهای پیشرفته و نصب آنها روی روبات‌های باغبان، بر قدرت شناسایی و محاسبه آنها بیفزایند و ماشین‌هایی باهوش‌تر، ایمن‌تر و همه‌فن حریف بسازند. پژوهشگران و مهندسان دانشگاه ماساچوست آمریکا یک سیستم روباتیک فوق‌پیشرفته طراحی کرده و ساخته‌اند که مخصوص پرورش گوجه فرنگی است و با استفاده از آن می‌توان تمامی مراحل کاشت و برداشت گوجه فرنگی را بدون دخالت مستقیم انسان و در محیط گلخانه اجرا کرد.
در این سیستم هوشمند از چند روبات کوچک و برنامه‌ریزی شده که هر کدام مسئول انجام دادن وظیفه خاصی هستند، استفاده شده است. هر بوته کاشته شده در محیط گلخانه‌ای دارای حسگرهای جداگانه‌ای است که اطلاعات مربوط به این بوته را به رایانه مرکزی ارسال می‌کند. به‌عنوان مثال، هنگامی که پیامی حاوی خشک یا کم آب بودن یک بوته توسط حسگر مربوط به رایانه مرکزی فرستاده شود، یکی از روبات‌های مسئول آبیاری بوته‌ها ماموریت پیدا می‌کند تا آب کافی به آن بوته برساند یا هنگامی که میوه‌های یک بوته به اندازه کافی رسیده شوند، روبات مخصوص چیدن گوجه‌ها ماموریت می‌یابد تا با بازوی مکانیکی خود آن را از بوته جدا و به جای مناسب و از پیش تعیین شده منتقل سازد.
سیستم‌های باغبانی خودکار و روباتیک قادر خواهند بود تا علاوه بر بهبود کمیت و کیفیت مراحل پرورش محصولات باغی، سایر متغیرهای مؤثر در رشد گیاه را نیز تحت کنترل و نظارت درآورند. به‌عنوان نمونه سیستم‌های هوشمندی طراحی شده‌اند که قادرند شرایط خاک و مواد مغذی درون آن، کیفیت تابش نور خورشید و الگوهای رشد گیاهان و محصولات باغی را ثبت و گزارش کنند.مکانیزه شدن باغداری از راه‌های گوناگونی قابل دستیابی است و انتخاب هر کدام از این راه‌ها، بستگی به نوع کار و بازار مصرف محصولات باغی دارد. به‌عنوان مثال، برداشت خودکار میوه‌هایی که قرار است به‌منظور تولید آبمیوه‌ها مورد استفاده قرار گیرند، با برداشت میوه‌هایی که قرار است در ویترین مغازه‌ها یا بر سر میز پذیرایی منازل قرار گیرند، متفاوت خواهد بود. علاوه بر این، ساخت روبات‌های که قادر به برداشت میوه‌هایی حساسی مانند توت فرنگی باشند، بسیار دشوار و پیچیده خواهد بود.
تا‌کنون تلاش‌های بسیاری برای طراحی روبات‌هایی که بتوانند چنین کارهای ظریفی را درست مانند انسان انجام دهند، با شکست مواجه شده است و همین مسئله موجب شده است تا پرورش‌دهندگان توت‌فرنگی در سرتاسر جهان هنوز از نیروی دست برای برداشت توت فرنگی استفاده کنند؛ امری که موجب پرهزینه شدن پرورش این میوه خوشمزه و در نتیجه، افزایش بهای تمام شده آن در بازارهای جهانی شده است.
با این حال، پژوهشگران ژاپنی در دانشگاه میازاکی کیوتو، نمونه اولیه روباتی را ساخته‌اند که می‌تواند با انگشتان ظریف و انعطاف پذیری که دارد، آن دسته از توت فرنگی‌هایی را که بنا به تشخیص حسگرهای چشمی و حرارتی پیشرفته‌اش، رسیده و آماده چیدن شناسایی شده‌اند، با لطافت تمام بچیند. البته این روبات از نظر سرعت عمل به هیچ عنوان با دست انسان قابل مقایسه نیست اما می‌تواند تمام مدت شبانه‌روز به کار بپردازد و توت فرنگی‌های چیده شده که به‌صورت کاملا مرتب در بسته‌های از پیش آماده شده قرار دهد. اما طراحی روبات‌های کشاورز امری بسیار پیچیده است و روبات‌ها باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که بتوان آنها را از راهروهای باریک گلخانه‌ها و جوی‌ها موجود در باغ‌ها عبور داد. در طراحی روباتی که قرار است در کشاورزی استفاده شود رعایت پاره‌ای از نکات ضروری است؛ ابعاد روبات تا حد امکان باید کوچک باشد، محکم ولی سبک باشد تا به گیاه صدمه وارد نکند، سرعت کاری بالا داشته باشد و پایداری و ثبات داشته باشد.
اکنون که پژوهشگران خارجی در زمینه ساخت و تولید روبات‌های کشاورز دستاوردهایی کسب کرده‌اند، مناسب خواهد بود که در سطح کشور ما نیز محققان با پشتیبانی مالی و معنوی دولت به تحقیق درباره ساخت روبات‌های کشاورز بپردازند؛ شاید مشکل کمبود نیروی انسانی در زمین‌های کشاورزی در کوتاه مدت تا حد زیادی جبران شود و ناگزیر به واردات بی‌رویه میوه و محصولات خارجی نباشیم.
علاوه بر این به‌دلیل اینکه تحقیقات محققان خارجی در این زمینه در مراحل اولیه و آزمایشی قرار دارد شاید محققان ما بتوانند با کار و تحقیق روی مبحث کشاورزی روباتیک به دستاوردهای قابل‌توجهی در این زمینه دست پیدا کنند و بتوانند برای نخستین بار روبات‌های کشاورز را در داخل کشور تولید کنند.
منبع

[Evil Nemesis]

با افزایش توانایی روبات‌ها و استفاده آن‌ها از توانایی‌های بینایی و شنوایی، پژوهشگران درتلاشند احساس لامسه را نیز به این ماشین‌ها بیافزایند. پوست مصنوعی، یكی از تازه‌ترین دستاوردهای روباتیك به شمار می‌رود. ابوالفضل كریمی: شاید پوست یكی از تعیین كننده‌ترین معیارها برای زیبایی باشد ، اما برای روبات‌ها طراحی یك پوست كارآمد می‌تواند نقش مهمی در مقبولیت آن‌ها در اجتماع بازی كند. یك پوشش حساس به تماس می‌تواند از آسیب وارد كردن تصادفی این روبات‌ها به دیگران پیشگیری كند. به گزارش نیوساینتیست، در ماه می / اردیبهشت ، تیمی از موسسه تكنولوژی ایتالیا، آی.آی.تی در جنوآ اولین پوست حساس به لمس را كه برای روبات انسان‌نمای iCub طراحی شده است به آزمایشگاه‌های سراسر اروپا خواهد فرستاد. آی.آی.تی و شركایش توانسته‌اند سنسورهای قابل انعطافی را بسازند كه روبات‌ها را قادر به لمس دنیای اطرافشان می‌كند.
جورجیو متا دانشمندان روبوتیك در آی.آی.تی در این باره گفت: «پوست یكی از تكنولوژی‌هایی بود كه كمبود آن در روبات‌های انسان‌نما احساس می‌شد. یكی از اهداف ساخت این روبات‌ها ارتباط آسان و نزدیك با انسان است. اما این موضوع زمانی امكان‌پذیر است كه روبات از آن‌چه توسط اعضای موتوری قدرتمندش لمس می‌كند، آگاه باشد».
پوستی از سیلیكون
متخصصان روباتیك تاكنون روش‌های متعددی را امتحان كرده‌اند تا بتوانند یك پوست حسگر بسازند. در نمونه‌های اولیه مانند روبات CB2 كه در دانشگاه اوزاكای ژاپن طراحی شده، چند صد سنسور داخل یك پوست سیلیكونی قرار گرفت.
ریچارد واكر از موسسه Shadow Robot واقع در لندن گفت: «اكنون روش‌های بسیار زیادی برای حس كردن در حال پدیدار شدن هستند. اما تا زمانی كه این روش‌ها روی روبات‌های متعددی آزمایش نشوند، نمی‌توان گفت كدام یك از آن‌ها برای چه كاربردی مناسب هستند».
متا می‌گوید: «علاوه بر این ، معیارهای زیادی وجود دارد كه باید در پوست وجود داشته باشد. برای مثال پوست باید قابل انعطاف باشد، مساحت زیادی را بپوشاند و قادر باشد حتی كوچك‌ترین تماس‌ها را در هرجایی روی خود تشخیص دهد».
iClub
یك روبات انسانن‌ما و در اندازه یك كودك سه و نیم ساله است. بودجه این پروژه توسط كمیسیون اروپا تامین شده است. خصوصیات تكنیكی iCub كاملا متن باز بوده و تاكنون بیش از 15 آزمایشگاه در سراسر اروپا نمونه‌های خود از این روبات را ساخته‌اند. بنابراین آی.آی.تی برای تست كردن پوست طراحی شده خود روبات‌های زیادی در اختیار خواهد داشت.
این پوست از بوردهای مثلثی شكل قابل انعطافی ساخته شده كه مدارهای الكتریكی روی آن چاپ شده است . این بوردها به عنوان سنسور عمل كرده و قسمت زیادی از بدنه iCub را می‌پوشاند. هر مثلت قابل انعطاف 3 سانتی‌متر است و دارای 12 اتصال مسی خازنی است. بین این بردها و لایه خارجی كه از جنس لیكراست و یك تماس فلزی بین هر كدام از این اتصالات مسی برقرار می‌كند، یك لایه لاستیك سلیكونی به عنوان جدا كننده قرار می‌گیرد . لایه لیكرا و مدارهای قابل انعطاف دو طرف خازن‌های حس كننده فشار این پوست را تشكیل می‌دهند.
با این شیوه طراحی ، 12 پیكسل لمسی یا taxel در هر مثلث حس خواهد شد. این دقت taxel می‌توان الگوهایی مانند چنگ انسان را روی بازوی روبات تشخیص داد.
این روبات می‌تواند فشاری به اندازه وزن یك گرم را روی هر taxel حس كند. هم‌چنین این پوست به سنسورهای حس كننده دما كه از نیمه‌رساناها ساخته شده‌اند نیز مجهز است. قرار است اولین نمونه از این پوست در ماه می / اردیبهشت ارائه شود.
منبع

[Evil Nemesis]

یک شرکت ژاپنی به نام ITK می گوید که با ساخت يک دست رباتی، گامی نوين در طراحی دست های رباتیک در جهان برداشته است.

این دست که handriod نام دارد دارای 5 انگشت کاملا متحرک است. معماری ساخت اين دست با نمونه های مشابه قبلی کاملا متفاوت است. در نمونه های کنونی در هر مفصل انگشت برای ایجاد حرکت یک servomotor (موتور فرمان یار) قرار دارد که وجود اين موتورها باعث بالا رفتن وزن مجموعه دست و همچنین قيمت شده است.

اما در مفاصل handriod هیچ موتوری دیده نمی شود و وزن آن نیز تنها 740 گرم است. حرکات این دست توسط يک اپراتور کنترل می شود. به همراه این دست رباتی یک دستکش نیز ارائه می شود که اپراتور دستکش را می پوشد و دست و انگشتان خود را از راه دور حرکت می دهد.

این دست رباتی با الگو برداری از حرکات ماهیچه های دست و انگشتان اپراتور حرکت آن را تقلید می کند. در جداره دستکش سنسور های ویژه ای تعبیه شده است.

از اين دستکش می توان در صنعت و جاهایی که حضور انسان و استفاده از دست هايش خطرناک و حادثه آفرین است، به راحتی استفاده کرد. همچنین تيم طراح معتقد هستند که با توسعه این طرح می توان در پزشکی نیز از آن به عنوان يک اندام پروتز نيز استفاده کرد و عملکرد آن را با امواج و اعصاب مغزی تحت کنترل کاربر درآورد.

این شرکت قرار است تولید تجاری این محصول را تا سال ۲۰۱۳ شروع کند و هر مجموعه را با قيمت ۶۵۰۰ دلار به بازار عرضه کند.

منبع

[Evil Nemesis]

برخی ارگانیسم های زنده دارای ماهیچه هایی با ساختار و خواص ویژه ای هستند که به آنها اجازه می دهد که میزان سفتی و انعطاف خودشان به شکل ویژه ای کنترل کنند. برای مثال بازوهای اختاپوس دارای چنین قابلیتی است که آن را تبدیل به موجودی ویژه و قدرتمند در دریاها کرده است. و حالا دانشمندان توانسته اند یک بازوی اختاپوسی رباتیک تولید کنند که درون آب به نرمی حرکت پای یک هشت پا، جمع شده و به اجسام خارجی واکنش نشان می دهد.






این بازوی رباتیک اختاپوسی اولین مرحله از یک پروژه ۱۳ میلیون دلاری است که توسط اتحادیه اروپا پشتیبانی می شود و توسط دانشمندان ایتالیایی در ایالت توسکانی این کشور در حال انجام است.

این تیم قصد دارد یک هشت پای رباتیک با هشت بازوی کاملا کاربردی قابل انعطاف تولید کند، که احتمالا تا پایان سال جاری میلادی به اتمام خواهد رسید. این ربات برای ماموریت های نجات زیر دریا قابل استفاده خواهد بود و تکنولوژی به کار رفته در آن، تولید ابزارهای اندوسکوپی و جراحی با تکنولوژی فوق پیشرفته را ممکن می سازد، تا اعمال جراحی درون بدن با راحتی و انعطاف بیشتری توسط ربات ها قابل انجام باشند.

این بازوی رباتی ۴۳ سانتی متر طول داشته و مرکز آن از یک کابل فولادی تشکیل شده که تعدادی کابل نایلونی به آن متصل شده اند. تمام این مجموعه را یک پوست سیلیکونی می پوشاند. این بازو با به کارگیری کابل ها دور اشیاء پیچیده، آنها را در میان گرفته و خود را به دور آنها سفت می کند.